ہینس کرسچیئن اینڈرسن
Hans Christian Andersen

Punjabi Kavita
  

Bachian Dian Bachkana Gallan Hans Christian Andersen

بچیاں دیاں بچکانا گلاں ہینس کرسچیئن اینڈرسن

اک امیر وپاری دے گھر بچیاں دی پارٹی سی۔ اتھے امیر تے وڈے لوکاں دے بچے آئے ہوئے سن۔ وپاری اک ودوان آدمی سی۔ اس دے پتا نے اس نوں پڑھن لئی کالج وی بھیجیا سی تے اس نے کالج دا امتحان پاس کر لیا سی۔ اس دا پتا پشواں دا وپاری سی۔ اس نے ہمیشاں اپنے کم نوں ایمانداری تے محنت نال کیتا سی تے ہن اس دا پتر، جو وپاری ہی سی، اس نے اپنے پتا دے کم نوں ودھایا سی۔ اوہ چلاک چست تاں ہے ہی سی، نال ہی اوہ کومل دل دا مالک وی سی پر لوکیں اس نوں اس دے دل کرکے نہیں سگوں پیسے کرکے زیادہ جاندے سن۔ ہر طرحاں دے لوک جویں خاندانی، بہت ودوان اتے جہڑے ایہناں گناں دے مالک نہیں وی سن، اس دے گھر آؤندے سن۔
بچیاں دی پارٹی چل رہی سی تے اوہ اک-دوجے نال بھولے-بھاء گلاں کر رہے سن۔ اوہناں وچّ اک خوبصورت چھوٹی بچی سی، جس نوں اپنے ’تے بہت ہی مان سی پر ایہہ وطیرہ اس نے اپنے نوکراں کولوں سکھیا سی، نہ کہ اپنے ماپیاں کولوں، جو بہت سوجھ وان سن۔
اس دے پتا سنسد بھون دے ادھیکاری سن، جو دیش ’چ اک وڈا عہدہ سمجھیا جاندا سی تے اس نکی بچی نوں اس گلّ دا علم سی۔ اوہ بچی کسے غریب گھر ’چ وی جنم لے سکدی سی کیونکہ جنم لینا کسے دے وی وسّ ’چ نہیں ہے۔ اوہ کہن لگی، ‘‘میں تاں امیر آدمی دی بیٹی ہاں۔’’ اس نے بچیاں نوں ایہہ وی دسیا کہ اس دا جنم اچے گھرانے ’چ ہویا تے جس دا جنم اچے گھرانے ’چ نہیں ہویا ہندا، اوہ دنیاں ’چ کدی سفل نہیں ہو سکدا۔ اس نوں پڑھن-لکھن تے محنت کرن دا کوئی لابھ نہیں کیونکہ جے کسے نے اچے گھرانے ’چ جنم نہیں لیا تاں اوہ زندگی ’چ کجھ وی حاصل نہیں کر سکدا۔ اس نے ایہہ وی کیہا، ‘‘جنہاں دے ناواں پچھے ‘سن’ لگدا ہے، اوہ کدی وی کجھ نہیں بن سکدے۔ سانوں اپنیاں باہواں اپنیاں وکھیاں ’تے رکھ کے تے کوہنیاں نوں بالکل تکھیاں رکھنا چاہیدا ہے تاں جو جنہاں لوکاں دے ناواں پچھے ‘سن’ لگدا ہے، اسیں اوہناں نوں اپنے توں دور رکھ سکیئے۔’’ پھیر اس سندر بچی نے اپنیاں پیاریاں باہواں تے کوہنیاں نوں بڑا تکھا کرکے سبھ نوں دکھایا۔ اس دیاں نکیاں-نکی باہواں بہت پیاریاں لگّ رہیاں سن۔
پر وپاری دی چھوٹی بیٹی نوں اس دیاں ایہناں گلاں ’تے بہت غصہ چڑھیا کیونکہ اس دے پتا دا نام ‘پیٹرسن’ سی تے اوہ جاندی سی کہ اس دے پاپا دے ناں پچھے ‘سن’ شبد لگدا ہے۔ اس کرکے جنے مان نال اوہ بول سکدی سی، بولی، ‘‘پر میرے پاپا تاں سو ڈالراں دے چاکلیٹ لیا کے بچیاں ’چ ونڈ سکدے سن۔ کی تیرے پاپا انج کر سکدے ہن؟’’
اک اخبار دے سمپادک دی چھوٹی جہی بیٹی وی بولی، ‘‘ہاں، تے میرے پاپا تیرے تے ہور سبھ دے پاپا نوں اخبار ’چ لیا سکدے ہن۔ سبھ لوک میرے پاپا توں ڈردے ہن کیونکہ میرے ممی کہندے ہن کہ میرے پاپا جو چاہن اخبار ’چ کسے بارے وی لکھ سکدے ہن۔’’ اوہ چھوٹی جہی لڑکی بہت ہی ابھیمانی جاپ رہی سی جویں کہ اوہ سچی-مچی دی شہزادی ہووے تے ہر کسے نوں اس کولوں اجیہے وطیرے دی شنکا وی سی۔
پر دروازے دے باہروار، جو تھوڑھا جیہا کھلھا ہویا سی، اتھے اک غریب بچہ کھڑھا سی۔ اوہ دروازے دی جھیتھ راہیں اندر جھاک رہا سی۔ اوہ اتی نمانے درجے دا جاپ رہا سی۔ اس نوں کمرے دے اندر داخل ہون دی اجازت نہیں سی۔ اوہ باورچن دی کباب بناؤن ’چ مدد کر رہا سی۔ اس باورچن نے اس بچے نوں دروازے دے پچھے کھلو کے سوہنے کپڑیاں ’چ سجے ہوئے بچیاں نوں دیکھن لئی اجازت دے دتی سی۔
اوہ بچے کمرے دے اندر پارٹی دا مزہ لے رہے سن تے اس چھوٹے بچے لئی ایہہ بہت ہی وڈی گلّ سی۔ اوہ سوچن لگا، ‘‘کاش! میں وی اوہناں ’چوں اک ہندا’’ تے پھیر اس نے سنیا کہ بچے ناواں بارے کی کی بول رہے سن تے ایہہ گلاں اس نوں ہور نراش کرن لئی کافی سن۔ اس دے ماپیاں کول اس لئی اخبار خریدن لئی تے اس ’چ کجھ لکھن لئی اک پیسہ وی گھر ’چ نہیں سی ہندا تے سبھ توں اداس کرن والی گلّ ایہہ سی کہ اس دے پاپا دے ناں تے پھیر اس دے اپنے ناں دے پچھے وی ‘سن’ ہی لگدا سی تے اس کرکے اوہ کدی وی وڈا آدمی نہیں سی بن سکدا تے ایہو سوچ اس نوں بہت بے چین کر رہی سی، پر پھیر وی اوہ اس دنیاں ’چ پیدا ہویا ہے تاں زندگی ’چ کوئی منزل تاں اس لئی ہوویگی ہی۔ اس لئی اس نے سوچیا کہ اس نوں سنتشٹ رہنا چاہیدا ہے۔
اس شام دی پارٹی وچّ ایہو کجھ ہویا سی۔
اس گلّ نوں کئی سال بیت گئے تے اوہناں ’چوں کئی بچے وڈے لوک بن گئے۔
شہر وچّ اک بہت شاندار گھر بن گیا جہڑا ہر پرکار دیاں سوہنیاں تے قیمتی وستواں نال بھریا پیا سی۔ ہر کوئی اس گھر نوں ویکھنا لوچدا سی۔ اتھوں تکّ کہ اس شہر توں باہر دے لوکاں نوں وی اس گھر ’چ جو خزانہ سی، اس دی جھلک دیکھن لئی اجازت لینی پیندی۔
ایہہ گھر اس غریب چھوٹے لڑکے دا ہے، جو اس رات دروازے دے پچھے کھلوتا رہا سی۔ اوہ سچ مچّ اک وڈا آدمی بن گیا سی، بھاویں اس دے ناں پچھے ‘سن’ لگدا سی۔ اس دا نام سی ‘تھورواڈسن’’۔
اوہناں تنّ بچیاں وچوں اک جس دا جنم اچے گھرانے ’چوں سی، دوسرا جو امیر سی تے تیسرا جس نوں بدھی مان ہون دا مان سی، ہاں اوہناں نوں وی دنیاں ’چ عزت تے شہرت حاصل سی، کیونکہ اوہناں نوں اوہناں دے جنم اتے اوہناں دے ماپیاں دی پزیشن کارن ساریاں سہولتاں حاصل سن۔ کئی سال پہلاں اس شام دی پارٹی دوران جو کجھ اوہ بچے سوچ جاں بول رہے سن، اس لئی اوہناں نوں ڈانٹن دا کوئی کارن نہیں سی کیونکہ اوہ تاں صرف بچیاں دیاں ‘بچکانا گلاں’ ہی تاں سن۔
(انوواد: بلراج دھاریوال)

 
 

To veiw this site you must have Unicode fonts. Contact Us

punjabi-kavita.com