منشی پریمچند
Munshi Premchand

Punjabi Kavita
  

Kafan Munshi Premchand

کپھن منشی پریمچند
کاوَ روپ باوا بلونت

(منشی پریمچند دی پرسدھ کہانی کپھن دے ادھار تے باوا بلونت دا کاوَ ناٹ)
اک پنڈ وچ دو غریب چمار رہندے سن ۔ پیو دی نونہہ تے پتر دی پتنی کسے بیماری نال گزر جاندی ہے ۔ پنڈ والے کپھن لے آؤن لئی کجھ پیسے چندہ اگراہ کے اوہناں نوں دندے ہن ۔ راہ وچ اہنا دی گل بات اس طرحاں دی ہے:
پتا-
پیو، شراب پیو! ہا پیو، شراب پیو!
مر گئی مرن والی
بھجّ گئی جویں پیالی؛
دو گھڑی تسی تاں جیو؛
پیو شراب پیو !
پتر-
ملے نے پیسے جو ایہہ کجھ نویں کپھن دے لئی
جے کھا لئے تاں کھپھا ہونگے گراں والے۔
اجاڑ دینگے کلی وی ایہہ گراں والے ۔
دوار بند آؤنگے یتن دے لئی۔
سڑیگی لاش وچاری پئی کپھن دے لئی ۔
پتا-
نہ لیر جس نوں ملی زندگی 'چ تن دے لئی
نویں کپھن دی ضرورت کی اس بدن دے لئی ۔
پیو شراب کرو پوریاں ہضم نالے،
کپھن دے واسطے مڑ دینگے گھراں والے ۔
ترس رہی ہے عمر پیٹ بھر کے روٹی نوں،
آنند خوب لوو اس کپھن دے چندے توں ۔
لکاؤ منہ نہ ذرا کسے وی بندے توں ۔
کھڑانگے ننگی ہی تقدیر اپنی کھوٹی نوں ۔
مر گئی مرن والی،
ہو گئی جگا خالی
آرام-رات لئی !
بس قبر 'چ پے کے جیو
پیو شراب پیو !
پتر-
ایہہ چندہ پہلاں ہی ملدا دوا ہی کر لیندے،
ایہہ مرن والی جوانی غریب بچ جاندی ۔
اسے چنگاری توں اگن-امید مچ جاندی ۔
ایہہ پیسے پہلاں ہی دیندے تاں ٹھنڈ توں شاید،
ملوک جند دا کوئی بچاء ہی کر لیندے !
گوانڈھیاں دا ہے چندہ کہ بوء نکل جائے،
نگر دے رستے 'چوں ایہہ موت-چھوہ نکل جائے !
اسے دا نام ہے جے دوسرے دی ہمدردی،
تاں لگ جائے زمانے نوں موت دی سردی !
ہزار لعنتاں اس بے قرار دھن دے لئی !
ہزار لعنتاں اس بے درد وطن دے لئی
کہ جس 'چ ہندا اے چندہ کسے کفن دے لئی !
مر گئی مرن والی،
زخم سیؤ نہ سیؤ !
پر شراب خوب پیو !
پتا-
جیانگے خوب غلط زندگی دا غم کر کے،
آنند جین دا آئیگا پیٹ نوں بھر کے ۔
خیال بھکھ دا پہلاں ہے موت دا مگروں ۔
حیا دی بھکھ نوں بس جر گئی جرن والی !
کپھن دا غم نہ کرو،
اج شراب خوب پیو !
ایہہ کہہ کے دوویں ہی پی پی کے ہوئے مستانے،
شراب-کھانے 'چ نچے اوہ خوب دیوانے !
ٹھوٹھیاں چڑھا کے اوہ،
پوریاں نوں کھا کے اوہ،
گیت کوئی گا کے اوہ،
بیہوشیاں دے مہاں-سپھنیاں 'چ لیٹ گئے
شراب-کھانے وچ ۔

 
 

To veiw this site you must have Unicode fonts. Contact Us

punjabi-kavita.com