Punjabi Stories/Kahanian
ਖ਼ਵਾਜਾ ਅਹਿਮਦ ਅੱਬਾਸ
Khwaja Ahmad Abbas
 Punjabi Kahani
Punjabi Kavita
  

Minni Stories Khwaja Ahmad Abbas

ਮਿੰਨ੍ਹੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਖ਼ਵਾਜਾ ਅਹਿਮਦ ਅੱਬਾਸ

1. ਜੋਗੀ

ਇਕ ਪਹਾੜੀ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਇਕ ਜੋਗੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ । ਉਹ ਜਵਾਨ ਸੀ । ਸਿਹਤ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸਰੀਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ ਪਰ ਉਹਨੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਖਿਆਲ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ । ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਸੀ । ਐਸ਼ੋ-ਆਰਾਮ ਨੂੰ ਵੀ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਸੀ । ਉਹ ਦਿਨ ਭਰ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਲਿਵ ਲਗਾਈ ਸਮਾਧੀ 'ਚ ਬੈਠਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ । ਉਹਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ । ਮਾਂ-ਪਿਓ, ਬੀਵੀ, ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਖਿਆਲ ਉਹਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆਉਂਦਾ । ਉਹ ਕਦੇ ਕਾਲਜ ਦਾ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਕਦੇ ਉਹਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦਾ ਖਿਆਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆਉਂਦਾ । ਨਾ ਆਪਣੇ ਕਾਲਜ ਦਾ, ਨਾ ਆਪਣੇ ਪਿੰ੍ਰਸੀਪਲ ਦਾ, ਜਿਹਨੇ ਉਹਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਾਲਜ 'ਚੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਸੀ । ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਉਹਨੂੰ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਹੇਠਾਂ ਵਾਦੀ 'ਚੋਂ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਆਦਮੀ ਉਹਨੂੰ ਦੋ-ਚਾਰ ਰੋਟੀਆਂ ਤੇ ਫਲ-ਤਰਕਾਰੀ ਦੇ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਹਨੂੰ ਉਹ ਹਨੇਰਾ ਹੋਣ ਮਗਰੋਂ ਖਾ ਲੈਂਦਾ ਸੀ । ਇਕ ਦਿਨ ਇਕ ਔਰਤ ਉਸ ਪਹਾੜੀ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਆਈ, ਜੋਗੀ ਨੇ ਉਹਨੂੰ ਵੇਖਿਆ । ਔਰਤ ਜਵਾਨ ਸੀ ।
'ਕਹੋ, ਕਿਵੇਂ ਆਉਣਾ ਹੋਇਆ?'
'ਮੈਂ ਜੋਗੀ ਜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਈ ਹਾਂ । ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਜੋਗੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹਨ ।'
ਔਰਤ ਸੁੰਦਰ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ ਉਹਦੇ ਸਰੀਰ 'ਚ ਜਵਾਨੀ ਦਾ ਖੁਮਾਰ ਸੀ । ਉਹਦੀ ਆਵਾਜ਼ 'ਚ ਸ਼ਹਿਦ ਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਘੁਲੇ ਹੋਏ ਸਨ ।
ਜੋਗੀ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਹੁਣ ਇਥੇ ਕੋਈ ਜੋਗੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ ।'
(ਅਨੁਵਾਦ: ਸੁਰਜੀਤ)

ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀਆਂ (ਮੁੱਖ ਪੰਨਾ)
 
 

To veiw this site you must have Unicode fonts. Contact Us

punjabi-kavita.com